Bu gece, yani ben bu satırları yazdıktan birkaç saat sonra saatler geri alınacak. Benim de aklıma yıllar önce seyrettiğim bir film geldi. Claude Le Louch’un “Il y a des jours… et des lunes”, “Günler vardı… ve aylar” adlı filminde yaşlı bir adam vardı. Anımsadığım kadarıyla şöyle birşey diyordu:
Benim ölümüm yakın. Az zamanım kaldı. Bundan sonra kaç bahar daha yaşarım bilmem. Baharın en güzel zamanında benden 1 saat alıyorlar, o saati sonbaharın karanlık günlerinde geri veriyorlar. Benim baharımdan bir saat çalıyorlar…
Ne denir? Allah iyiliğini versin denir 
.