Günlüğümü son derece ihmal ettiğimin farkına vardım. neredeyse 1 ay önce yaptığım Budapeşte gezisini yazacağım ne zamandır. Elim varmamış. Daha arada yazacak şeyler de oldu ama unutuldu tabi.
Cevat‘la eşi Oya Budapeşte’deki geçici ikametlerinin son ayına girince bende hafiften bir fırsatı kaçırıyor olmanın telaşı ortaya çıktı ve bir an önce eyleme geçip aldım biletimi cebime, düştüm Budapeşte yollarına (burada gözünü sevdiğimin yeşil pasaportu diye not düşmeden geçemiyeceğim. Yoksa elçilik bürokrasisi beni bu işten vazgeçirirdi.)