Biz şu anda bizim metu.edu.tr Veri Tabanı yükseltiyorsanız, Bu yükseltmek için metu.edu.tr hesabınızı kapatabilirsiniz,senin metu.edu.tr hesap korumak için, ileri lütfen Kullanıcı Adı ve Şifre E-posta ile customercare hizmetleri:
….@att.net

Bu eskiden İngilizce phishing (oltacılık diye çevirilebilir) e-postası atanların Google translate’i keşfetmeleri ile başladı. Her ülkeye kendi dilinde olta atmak çok akıllıca bir fikirdi. Fakat bu arkadaşların Google translate’in Türkçe’de ne kadar başarısız olduğu konusunda bir fikirleri yok. Yine de bilgisayar deyimleriyle konuşan insanların anlaşılmaz olduğu varsayımıyla yukardaki yazıya itibar edenler olabilir belki .

Çeviri servisleri oldukça yaygın olarak kullanılmaya başlandı. Fakat malesef başarılı bir Türkçe çeviri motoru üzerine ciddi bir projeyi finanse etmeye kimse yanaşmıyor. 10 yıl kadar önce yabancı bir firma Türkçe’yle ilgili bir proje yapmıştı ve çeviri motorlarına Türkçe’yi ekletmişti ve belli bir düzeyde başarı yakalamıştı, sonları ne oldu bilmiyorum. Var olan google translate gibi motorlar da istatistiksel ve kestirme yöntemler kullandıkları için Türkçe’ye özgü zorluklarla başa çıkamıyor.

Birkaç ay önce de “biz süper çeviri yapıyoruz, sizin dünyanın her yerinden insanlarla Türkçe chat yapmanızı sağlıyoruz” diyen bir adam çıkmıştı televizyona. Ben de bir Türk şirketi çeviri ile ilgileniyor demiştim. Hemen web sayfalarına girdim ve karşıma Google translate çıktı.

• Triptik: Bu aracınızı Türkiye’den çıkarmanızı sağlıyor. http://www.turing.org.tr/tr/triptik.asp Adresinde detayları var. Ankara’da 6. cadde’yi kesen 38. sokak üzerinde Turing kurumu var. Oradan alabilirsiniz. Taşucu’nda limanda vaktiniz bol olduğu için gidince de edinmeniz mümkün. Telaş olmasın derseniz Ankara’dan alın.
• Pasaport: Bireysel olarak Kıbrıs’a kimlikle girebilirsiniz ama arabayı sokmak için pasaporta ihtiyacınız var.
• Ruhsat
• 30 günden çok kalacaksanız MTV’nin yatırıldığına dair belge/dekont.

Feribot’lar gece yarısı 24:00′da kalkıyor. Cuma ve Cumartesi geceleri feribot yok. Nedeni Kıbrıs’taki gümrük çalışanlarının hafta sonu tatil yapması. (fazla mesai alamıyorlarmış vs.). O yüzden benim yaptığım gibi pazar gecesi feribotuna binmeniz akıllıca olmayabilir. Çok sayıda tır oluyor. Tır demişken önemli ilk ilkemizi söyleyelim:

Feribotla karşıya geçmenin başrol oyuncusu tırlardır. Siz aracınızla sadece boşlukları dolduruyorsunuz ve figüransınız .

Taşucu’na Nasıl Gidilir?

Temel olarak Ankara’dan itibaren iki yol var. Konya-Karaman-Mut-Silifke-Taşucu ve Aksaray-Adana-Mersin-Silifke-Taşucu. Ben ilkinden bir pazar günü gittim. Sorunsuzdu. Silifke yakınındaki vadi çıkışı dışında birikme/konvoy olmadı. Silifke’ye inince Kıbrıs Feribot tabelası var. Sağa dönerek Taşucu yoluna çıkılyor.

Taşucu’na varınca bir şekilde feribot/liman tabelası aramayın doğrudan şehir merkezi tabelasından şehre girin. Sakın benim gibi limana gitmeyin, önce biletinizi almanız lazım.

Feribot Bileti

Feribot seferleri muhtemelen birbiriyle ilişkili iki firma tarafından yapılıyor:
http://www.akgunler.com.tr/index.htm ve http://www.fergun.net/

Önceden telefonla rezervasyon yapmanız gerekebilir. Biletinizi almak için 8:00PM’den önce şehir merkezindeki ofislerine gitmeniz gerektiğini söylüyorlar. Limana kestikleri biletlerin ve plakaların listesini gönderiyorlar ve işlemler bu sayede yürüyor. Daha geç inmeyi planlıyorsanız mutlaka bir konuşun.

Bilet için yazan ücrete sürücü dahil değil. Sürücü dahil bütün yolcular için yolcu ücreti de tahsil ediliyor. Yine pasaportla çıktığınız için yurtdışı çıkış pulunu biletle birlikte tahsil ediyorlar.

Liman

Sonraki adım liman. Limana akşam 8:30-9:00 arası gidin diyorlar. Ben içeride olduğum için göremedim ama bu girişi ne kadar geciktirseniz kardır, çünkü içeride çok sıkılacaksınız. Yeri gelmişken ikinci ilkemizden bahsetmek istiyorum.

Hiç kimse size sormadan bir sonraki adımı ve adımları söylemiyecek. Yazılı olarak da bir yerlerde bulamıyacaksınız. Hatta sorduğunuz halde bir sonraki adımı öğrenmeniz çok zor. Sakın “lazım olsa söylerlerdi” gibi masumane varsayımlara kapılmayın.

Limana gruplar halinde alıp liman harcını ödetiyorlar. Kişi başı ve araç için ayrı ayrı liman harcını kapıda ödüyorsunuz. Sonra içeride, gemilerin yanındaki park alanına aracınızı park ediyorsunuz.

Bürokrasi

9:00′da limana girdikten sonra artık bürokrasi işkencesi başlıyor. Toplam 4 adımdan sonra gemiye binmeye hazır olacaksınız. Ama bu adımların hiçbirisi hemen hazır olmuyor. Polislerin işleme başlama saati var, gümrük memurları onlardan sonra bir ara karar verip çalışmaya başlıyor. Muayene memuru daha sonra, … vs. Sonra sebebini anlıyorsunuz. Orada geçecek bol bol zaman var ve insanlar orada bütün işlemleri bitirene kadar çalışmak durumunda. Erken başlamanın onlara faydası yok. Aslen size de çok yok. Sadece araçsız yolcuların gelme saatinden önce polis/pasaport işleminiz yaptırın yeter. Onun dışında orada zamanınız bol olacak.

Burada tabii çok önemli bir husus var. Ben girdikten sonra geride ne olup bittiğini bilmiyorum. Örneğin kapıdan saat 10:00′da girebiliyorsanız gönül rahatlıyla o saatte gelip 1 saat kazanabilirsiniz. O bir saati küçücük Taşucu’nda dahi daha iyi değerlendireceksiniz.

İşte işlemler:

1. pasaport/kimlik Binanın içindeki polis kabinlerinde pasaportunuzu gösterip Türkiye’den çıkıyorsunuz. Bilet ve pasaport yanınızda olmalı.
2. gümrük kayıt Ana girişin yanındaki ilk oda. Burada triptik’inizi kaydederek çıkışınızı işliyorlar.
3. gümrük muayene Bu işlemin aracınızda yapılması gerekiyor. Siz aracınızın yanına gidiyorsunuz. Bir süre sonra eli mühürlü bir görevli geliyor. Araca bakıp sizin triptikinizin üzerine mührü vuruyor. Bekleyin gelir. Herkes yaptı, siz kaldıysanız adamı aramaya başlayabilirsiniz.
4. Gümrük …. Bu son işlem. Köşedeki bir odada yapılıyor. Herşeyiniz tam mı bakılarak size gemiye binebileceğinize dair küçük bir kağıt veriliyor. Triptiğiniz bundan sonra lazım olmayacak, Türkiye’ye dönüşünüze kadar kaldırabilirsiniz

Bir şekilde toplamda yarım saat sürmeyecek bu işlemlerin 2 saat sizi oyalamasını sağlıyorlar sağolsun. Kızmayın, zira zamana ihtiyacınız yok. Zamanınız bol bol var.

Gemiye Biniş

Biz gemiye 11:00-11:30 sularında bindik. 2′si Ro-ro 3 gemi vardı. Dolayısıyla arabayı başka bir gemiye yükledik, kendimiz başka gemiye bindik. Gemiler ilk giren son çıkar prensipiyle çalışıyor. Dolayısıyla Girne’yi de düşünürek geç binmeniz yararlı olacaktır. Öte yandan çok yaya yolcu varsa gemide oturacak yer de kalamayabiliyor. Dengeyi tutturmak lazım. Muhtemelen sık girip çıkan, belki de oradakileri tanıyan birkaç araba tırlardan sonra gemiye binerek Girne’de gümrükten hızla çıkmayı başardı. Özenmemek mümkün değil. Motosikletiniz varsa kesinlikle son anı bekleyin.

Özel araçlar bindikten sonra başrol oyuncuları devreye giriyor. Tırlar ağır ağır gemiye girmeye başlıyor. Gemiden izlerken fenalıklar geçirdiğimiz süreç sanırım 2 saat kadar sürdü. Önce tırları beklediğimiz düşünerek sinirlenmedim değil ama son tır bindikten sonra da 2 saat bekleyince zavallı tırlara boşuna kızdığımı anladım.

Gemi yolculuğu net 8 saat. Fakat bizim durumumuzda brüt 12 saat sürdü. Dolayısıyla gemi için önceden hazırlık yapmanızda fayda var. Eğer kolay ve ağır uyuyan biri değilseniz uyumak için uyku tulumu ya da uyuyabileceğiniz bir zemin bulundurmanız gerekiyor. Gemide televizyonlardan ve gürültüden uzak kuytu bir yer bulup hemen yayılın. Midem sağlamdır ama son 1-2 saatte benim de midem bulanmaya başlamıştı. İlaç almanızda fayda var. Uyku için melatonin gibi bir destek alabilirsiniz. Geminin açık bölgesi çok rüzgarlı oluyor ve baca kurumundan da sakınmanız lazım. Gemi tuvaletleri çok kötü o yüzden yanınızda kağıt mendil ve ıslak mendil bulundurun. Gemi içinde de klimalara göre uygun bir yere oturmaya çalışın. Örneğiniz biz uzaktık ve bayağı bunaldım. Ama yakınındaki insanlar da kapatmaya çalışıyordu.

Gemi…

Nihayet bindik ne güzel diye düşünürken yanıldığımı sonra anladım. Gemi önce tırları bekledi, sonra nedensiz bir bekleyiş başladı. Tabii ki kimsenin neden beklediğimizden haberi yoktu. Önce gelecek bir tır vs var onu bekliyoruz zannettim ama sonra o da olmadı. Bekleyiş bayağı sürdü ve birdenbire sabaha karşı 3:30′da hareket etmeyi başardık. Ben telefonla konuşurken “rezalet” gibi sözcükler kullanırken insanlar bana biraz tuhaf bakıyordu. Sonra anladım ki bu tip gecikmeler doğalmış. Hatta denizin ortasında beklendiğini de duydum. Muhtemelen hava muhalefeti kaynaklıydı.

Bizim gemi çok kalabalıktı. Sanırım gündüz olan bir yolcu seferini de bizim yanımıza aktarmışlar. Bir de okullar açılıyormuş, cuma-cumartesi gemi yoktu, asker sevkiyatı derken tam kapasite yol aldık. O yüzden pazar seferini önermiyorum. pazartesi-sali-çarşamba daha sakin olacağını tahmin ediyorum.

Kara göründü

Saat 11 küsürlerde Girne’yi gördük. Gemi limana yanaştığında 12 olmuştu. Şimdiye kadar bürokrasi yavaş çalışmıştı, Kıbrıs’ta bunun daha da yavaşının mümkün olduğunu göreceksiniz. Yapmanız gereken işler ve bağlantıları:

1. Arabanızı gemiden çıkartmak. Bunu küfür işitmek istemiyorsanız zamanında yapmanız lazım. Çünkü arabanız başka arabaları kapatacak, ve inanın 12 saat yolculuk yapmış bir adamın arabasının önünü kapatmak istemezsiniz. Size birşey yapacağından değil de yazık günah yahu . 2 kişiyseniz birinin bürokrasi, birinin araba sorumlusu olmasında fayda var. Arabanın çıkması benim durumumda 1.5 saat sürdü. Çünkü son boşalan gemideydik ve bütün tırlar çıktıktan sonra arabalara sıra geldi. Bu durumda bütün bürokrasiyi halledip sonra arabayı çıkarabilirsiniz ama emin olamıyorsunuz. Arabayı çıkarınca yolu kapatmıyacak şekilde bir yere park edin.
2. Sigorta ve liman harcı. En yakındaki klübe’den Kıbrıs sigortanızı yaptırıp liman harcınızı ödeyebilirsiniz. Dışarıya göre daha kazık. Yıllık alınca fark fazla olmuyormuş. Daha önceden Kıbrıs’a ruhsat ve pasaport götürüp daha hesaplı sigorta yaptırabilirsiniz. Ama sanırım 6 aylık 30-40TL bir farktan bahsediyoruz.
3. Pasaport/kimlik. Pasaportunuzu göstererek Kıbrıs’a girin. Yunanistan’a girişte sorun çıkmaması için polise söyleyin, damga basmasın. Size bir kağıt veriyor ve o kağıta basıyor girişinizi..
4. Gümrük girişi. Hemen pasaporttan çıkışta gümrük işleminizi yapıyorsunuz. Sigorta, ruhsat ve pasaporta bakıyorlar. Araç için çalışma izniniz yoksa 30 günlük izin veriyorlar. Daha fazlasına yetkileri olmadığını söylediler ama bende belge eksiği vardı. Tam belgenizle (Yeşil pasaport + çalışma sözleşmeniz + sigorta + MTV ödediğinize dair evrak+TC ehliyeti) belki doğrudan daha uzun kabul mümkün olabilir.

Sonra pasaport gösterdiğiniz bölgeden “arabamı alacağım” diyerek geri dönün. Arabanızı alın. Çıkış yolundaki klubelere sırasıyla belgelerinizi gösterin. Görevlilerden biri bagajınızı yanınızda açarak gümrük beyanını kontrol ediyor. En son görevli de pasaportunuza bakıyor ve kapıdan çıkıyorsunuz. Bizim durumumuzda Girne süreci 2 saatten fazla sürdü. Şanslıysaniz (örneğin iki kişi biri araba biri bürokrasi yaparsa) toplam yarım saatte bitebilir.

Tebrikler artık KKTC topraklarındasınız. soldan sürün .

Soldan sürüş için birkaç tiyo. Kavşaklarda önce bi durun mantığınızla yolu bulun. Dönel kavşaklarda uluslarası kurallar uygulanıyor. Sağdan gelen varsa, sağınıza doğru daha yeni dönmüş, dönele yeni girmiş bile olsa mutlaka yol verin. Dönelde iyice yavaşlayıp sonra gitmeyi alışkanlık haline getirin. Yoksa kavşağa girin ve sağa dönecekseniz içerden dönün çıkacağınız zaman dönelin dış şeridine geçip oradan dönün. Dönelsiz dönüşleride sola dönüşleri hemencecik, sağa dönüşleri açıktan yapacaksınız. Her zaman önce sağa, sonra sola bakın, yayayken de… Kontrolsüz kavşaklarda sağdan gelenin önceliği vardır bizde ya, Kıbrıs’ta o konu muallak, henüz ben de çözemedim. Her durumda yol vermeyi tercih ediyorum.

Harita

Tabi bütün bunlar için üşenmeyip bir de google maps haritası hazırladım. Türkiye’den Kıbrısa nasıl gidilir haritası. Buyrun:
http://maps.google.com/maps/ms?ie=UTF8&hl=en&msa=0&msid=115418700214137774712.00047699f1bcbd7cbc1c4&t=h&z=7

Sonrası
Araba için daha sonra gümrük işlemleri devam ediyor. Girişinizde size 1 aylık geçici izin veriyorlar, bunu uzatmanız lazım. Bir ay içinde önce Lefkoşa Gümrük dairesine gidiyorsunuz. Yukarıdaki haritada işaretledim. Girince soldaki koridorun sonunda, soldaki oda.

• Pasaport
• Oturma izniniz (yeşil pasaportunuz varsa kontrat fotokopisi yeterli)
• Ehliyet (ilk gidişinizde TC ehliyeti yeterli)
• Ruhsat
• Türkiye’de motorlu taşıtlar vergisini yatırdığınıza ilişkin dekont

Bu belgelerle size 6 aylık dönem sonuna kadar (Aralık ya da Haziran sonuna kadar) uzatma veriyorlar. Bu ofistekiler oldukça güleryüzlü ve yardımsever. Belgeler tamamsa işiniz kısa zamanda halloluyor. Eğer sıkışık bir dönemdeyseniz (örneğin ben gittiğimde yılbaşı öncesi vergi ödemek henüz mümkün değildi) size 10-15 günlük uzatmalar vererek işinizi yapmanızı sağlayabiliyorlar.

Bu dönemin sonunda hala dönmediyseniz KKTC vergisini ödeyerek 6 aylık bir uzatma daha almanız gerekiyor. Bunun için önce gümrük dairesine gitmelisiniz. Burada belgenin üzerine “trafiğe çıkması uygundur” benzeri bir ibare düşüyorlar. Bu laf yazılmadan vergi dairesine giderseniz işleminizi yapmıyorlar. Tecrübeyle sabittir . Bu arada gümrüğe Aralık sonunda gidişimde in cin top oynuyordu. Meğer yılbaşı partisi yapmışlar öğlen, koca öğleden sonra da partiye kaynamış Güzelyurt’tan 1 saatte boşuna geldiğime mi yanayım partiyi kaçırdığıma mı bilemedim.

Sonraki adım vergi dairesi. Lefkoşa dışında şehirlerde de vergi daireleri var ama yabancı araç işlemi yapmıyorlar. Lefkoşa’ya gitmeniz gerekiyor. KTHY’nin arkasında tek katlı bir bina. Burada sıra numarası alarak işleminizi yapıyorsunuz. Ben önce yeni kayıt diye numara aldım ama yanlış olduğunu çabuk anladım. Seyr-ü sefer işlemleri sırasından numara alacaksınız. Açık gemi kaptanı ya da uçak pilotu olmadığınızı biliyorum ama böyle… . Belgeler:

• Orada kenarda bulacağınız bir formu dolduruyorsunuz
• TC ruhsatınız ve fotokopisi
• Oturma izni/kontrat fotokopisi
• Pasaport fotokopisi
• Ben ne olur ne olmaz ehliyet fotokopisi de götürdüm aldılar

Orada sizin için kayıt açarak işlemlerinizi yapıyorlar. 6 ay için 170-180TL civarı bir para aldılar. Benim araba eski olduğu için vergisi bayağı düşük, sanırım burada o indirimleri uygulamadılar.

Bu arada 1 ayın sonunda KKTC ehliyeti de almanız gerekiyor ama ben onu kendim yapmadım, para verip iş takipçisine yaptırdım. En kolayı o oldu

Webmail sunucularının büyük çoğunluğu durumsuz çalışıyor. Yani istemciden gelen her tıklamada yeni bir IMAP oturumu açıp işlemi yaptıktan sonra oturumu kaybediyor. Rouncube gibi posta başlık listesini tamponda tutanlar var ama hala bir “yetkilendir-işlemi yap-çık” döngüsünü işletmek zorunda kalıyorlar.

İşlemi hızlandırmanın bir yolu bir IMAP vekil sunucusu yerleştirmek (Bkz. imapproxy) böylelikle yetkilendirmeyi ve oturumu açık tutarak yeniden kullanabiliyorsunuz. Ama hala sunucu, istemcinin durumunu tutmadığı için thunderbird, kmail, evolution benzeri istemcilerden yavaşsınız.

İki yıl kadar önce, ya bunu yapmışlardır dediğimde Prayer‘la karşılaştım. C ile yazılmış, tam düşündüğüm gibi her oturum için oturumun durumunu sunucuda tutan, IMAP oturumunu açık tutan ve dolayısıyla her tıklamada sadece minimum gerekli işlemi yapan, bu sayede de son derece hızlı bir webmail yazılımı. Kullanıcı arayüzü çirkin olsa da hızı gerçekten müthiş. Ayrıca PHP tabanlı olan webmail’lere göre güvenli olduğu da muhakkak. Eminim Java gibi bir dilde uygulama sunucuları üzerinde çalışan muadilleri vardır ama ben Prayer’in bu koşullarda popüler olmamasına çok şaşırıyorum.

Eeee, bunları niye şimdi yazıyorsun derseniz, yeni sürümü çıkmış, Gökdeniz kurmuş, ben duyurayım, siz kurun, sonra gelenler de hani bana hani bana desin diye…

• Puffy Chair:
  “Başka bir Amerikan yol filmi” olarak kısaca özetlenebilir. Otele az para atmak için yapılan numara, şıpsevdi kardeş ve karakterlerin ufak tefek hastalıkları filme kısmen renk verse de çok doyurucu bir film değil.
• Ploy:
  Süper ağır çekim bir Tayvan filmi. Tamam karakterler çok sıkıcı bir gün geçiriyor da seyircilerin günahı ne? Toplamda 40 dakikaya sığacak 3-4 renkli olay için uzun mu uzun bir film çekmiş yönetmen.
• Itty Pitty Titty Committee:
  Feminist bir film olduğunu okumuştum ama film anarşist-feminist ve lezbiyen bir film çıktı. Feminizmin dozajı benim için (ve çoğu erkek için) fazla. Filim ideolojik mesajını kenara korsanız geriye vasat bir romantik komedi kalıyor.
• Sürgün: Tarantino tarzı, mafya hesaplaşmalı bir Çin filmi. Zaman zaman çizgi roman havasında bir film. Bol bol çatışma vuruşma sahnesi var. Aksiyon severlere tavsiye edilir.
• Year of the Nail: Gitmeden bol miktarda fotoğraf seyredeceğimi biliyordum ama film meğer sadece fotoğraflardan ibaretmiş. Yönetmen belki binlerce fotoğraf çekmiş ve bu fotoğraflar bir senaryo çerçevesinde birleştirilmiş. Oyuncular fotoğrafların üzerine konuşarak oynuyorlar. Ses efektleri, bol sayıda fotoğraf ve oyuncuların sesleriyle gerçekten oldukça akıcı bir film etkisi yaratılabiliyormuş. Genç bir “gringa”nın Meksika’da misafir olduğu ailenin küçük oğluyla yaşadıkları oldukça saf ve güzel şekilde anlatılmış. Seyredilebilir bir film.
• Eagle vs Shark: Ödüllü bir Yeni Zelanda komedisi olan film tuhaf bir aşk hikayesi. Erkek karakter “Napolyon Dynamite”‘i anımsatan bir zavallı olmasına rağmen son derece yüksek özgüvene sahip. Genç kadın ise çekici ve popüler değil ve adama aşık oluyor. Sahnelerin yanısıra Yeni Zelanda şivesi de ayrıca komik. Komedi düzeyi insanı kahkahadan kıracak düzeyde değil, adam bazen çok sinir bozucu olabiliyor ama hoş sahneler var.
• You the Living:Hoş bir İsveç filmi. Kesişen/kesişmeyen birçok hikayeden özellikle de düşlerden oluşuyor. İnsani olan birçok duygu esprili bir dille anlatılmış. Yer yer gerçeküstü hoş çıkışlar var. Seyredilebilir bir film.

Tabi dernekle olan ilişkimi kesmiyorum. Derneğe bir üye olarak katkı vermeyi sürdürmek istiyorum. Dernek ciddi bir büyüme sancısı geçiriyor. Bir kullanıcı topluluğu olarak boyundan çok büyük işleri başaran dernek daha büyük, örgütlü bir yapıyı aynı temellerde devam ettiremiyor. Benim bulunduğum dönemde YK olarak bunu değiştirmek için çeşitli planlar yaptık ama arzuladığımız açılımı getiremedik ve derneğin kendini devam ettirmesi için gerekli bürokrasiyle uğraşmaktan örgütlenmeye yönelik ciddi adımlar atamadık.

Ben yine de derneğin geleceğini çok aydınlık görüyorum. Bu YK ve görevi Mayıs’ta devir alacak YK’nın üyelerin de desteğiyle derneği çok daha başarılı yerlere getireceğine inanıyorum. Sonuçta yönetimler geçicidir ama üyeler derneğe sahip çıktıkça dernek yaşayacaktır.

Bir yılı aşkın süredir beraber çalıştığımız Yönetim Kurulu üyelerine ve görevi benden teslim alacak üyelere başarılar diliyorum. Dört yıllık görevim sırasında bir kusur ettiysem affola…

Bu yaz Moldova’ya gittim. Balkan bilgisayar olimpiyatı Kişniev’de düzenlendi. 4.5 milyon nüfusu olan, bunun 1 küsür milyonu başkentinde yaşayan, onun dışında da doğru dürüst şehri olmayan SSCB içinde de ezilmiş yoksul kalmış bir ülke . Ama kendi içinde bir sevimliliği var. Ruslardan kurtulduklarına seviniyorlar. Aynı dili konuştukları Romanya’yla dirsek teması içindeler. İnsanları oldukça sıcak kanlı.

Tabi “Moldova’ya gittim” deyince herkesin yüzünde yaramaz bir gülümseme oluşuyor. Evet, kızları çok güzel. Koşuşturma içinde alemlere dalamadık (bi de şort olayı var tabi ). Ama eşe dosta gösterecek birşey olsun diye rehber kızlardan birisine rica ettim. Buyrun, Nadya ve ben. Gözlemlediğim birşey de 23-24 yaş altı kız nüfusu (en azından sokakta) çok fazla iken daha yaşlı kadınların ortalıkta olmayışıydı (müzdaripmişim gibi söyledim ama esas amacım bir tespit). Utandığımdan soramadım ama tahminim çoğunun yurtdışında çalıştığı. Zaten İstanbul Kişniev uçağındaki Moldova’lı kadın ve çocuklar sular gibi Türkçe konuşuyordu. Buradan önemli bir ihraç kaleminin insan olduğunu anlamış olduk. Zaten ülke ekonomisi yurtdışında işçi, temizlikçi vb. çalışanların gönderdikleri parayla ayakta duruyormuş.

Diğer (!) bir ihraç maddesi de şarap. Zaten başka birşey de yok. Purcari diye bir markanın tesisine götürdüler. Son derece güzel şarapları var. 19. yy.da kimsenin bilmediği küçük bir çiftlikken uluslarası bir yarışmada altın madalya almışlar. Ondan sonra da ünleri devam etmiş. 1984′te İngiliz Kraliçe’sinin resepsiyonunda şarap vermişler. Fotoğraftaki 4 şarap 1940′lardan kalma, fiyatını bilemiyorum ama çalsam mı diye düşünmedim değil . Türkiye’de 35-40 liraya alamıyacağınız şarapları 7 liraya neredeyse hibe ediyorlardı. Malesef kasayla taşıma olasılığım yoktu 2-3 şişeyle yetindim.

Otomatik kontrol mefhumu oldukça önemli.Artık insanlık öyle bir hale geldi ki birbirlerini öldürme yarışına giren modern entel toplumu yüzünden otomataya girmemek yazık olurdu.insanlar arayış içindeler mor ötesi,kızıl ötesi derken artık galaksiler arası haberleşmeye kadar gidiyor.Bir mor ötesi ampül bağlıyor ses titreşimlerini aynen gönderiyor.Temel bilimler çok önemli.Periyodik cetvel,spektrum tablosu bunlar inanılmaz bir hazine.İnsanoğlunun bilgi hazinesi kimsenin tekelinde kalmamalı,yayılmalı.

Kesinlikle süper . Organize yapay zekayla ilgili çok değerli çalışmalar yapan bir laboratuvarın bütün çalışmasını aslen pek alakalı olmayan “mayın temizleme”ye indirgeyen habercilere mi yoksa bu yorumu ve diğer yorumları yapanlara mı güleyim bilmiyorum. Sonuçta ülkenin bilime bakışı komik, hatta trajikomik